Manishka on stage

halo halo

2010-03-28T23:08:00.002+02:00

Halo Halo...

Kochani jestem jestem....znalazłam mój blog po ....hmm dwóch latach..
wracam z nowymi przemyśleniami...
i z nową inicjatywą społeczną ....ale o tym w krótce...
tymczasem

Good Night and Good Luck

:)

http://maniszka.blog.onet.pl/

2008-04-14T22:11:00.005+02:00

Kochani...
Jeśli nadal interesuje Was życie bohaterki tego bloga.
Tytułowej Maniszki

Zapraszam na http://maniszka.blog.onet.pl/

tam dalsze losy Maniszki..., a może wśród jej przemyśleń znajdzie się jakaś Wasza historia
kto wie....

Ps. Przenoszę się na onet bo jest jakby łatwiejszy w obsłudze.Latwiej się pisze i dodaje komentarze.I w ogóle trzeba wspierać polską inicjatywę.
pozdrawiam
i do zobaczenia na http://maniszka.blog.onet.pl/

Taylor nie żyje !!!

2008-02-17T11:03:00.013+02:00

W jednym z tasiemców puszczanym w naszym kraju chyba od 20 lat, zmarła jedna z głównych bohaterek Taylor Forrester . Zmarła oczywiście fikcyjnie i już z poufnych źródeł wiadomo, że wróci. Oto kilka reakcji wiernych telewidzów, którzy zawsze zapytani zaprzeczają,że oglądają ten serial.
Babcia (77lat) : "dziecko drogie , co ja się napłakałam na wczorajszym odcinku, całą poprzednią noc myślałam, co tu może się wydarzyć , ale takiego końca to nie przewidziałam. I co teraz te dzieci bez nie poczną. Nie wiem co teraz będzie, serce mnie rozbolałao i ciśnienie skoczyło na 220 musiałam wziąść dodatkową tabletkę i się położyć, dziadek nie dostał dziś kolacji, oj co to będzie..."
Matka Polka (27lat) - przebywająca akrat w kuchni
Mąż" Kochanie ...Kochanie...Ania!!!
Nie wiem czy to ważne ale jakaś babka zmarła z Mody na Sukces. Oglądasz to w ogóle?"
Żona leci...."Jak to zmarłą, tak nagle w ciągu zaledwie 3 odcinków, przecież przez cały zeszły tydzień kula w nią leciała i dopiero w piątek była ranna. Niewierze, jak to się stało"
Żona wracając do kuchni " ten serial nabrał zbyt dużo dynamizmu nie mogę sobie pozwolić na przegapienie nastęnego. Jutro obiadu nie będzie"
Ewa(27lat Gorrrąca Fanka): " Halo , Cześć co słychać? .. A u mnie nic, siedzimy z mamą, tak jakoś nic nam się nie chce. A wiesz ,że ta Taylor zmarła .....No ta z Mody....No ta w czarnych włosach, ta wiesz najładniejsza 3 żona Ridża.....No mówie ci masakra. Kurde ale się porobiło, a już tyle razy była bliska śmierci a jakoś się wylizywała... a teraz to byłam pewna,że z tego wyjdzie.

Takich i podobnych rozmów w polskich domach było ostatnio wiele, łączmy się z fanami w bólu
PS. Ludzie zabiegani, nie mający czasu na oglądanie seriali nigdy nie zrozumieją powagi sytuacji

Valentyno, niechno przytulę Cię do serca

2008-02-14T10:46:00.008+02:00

Walentynki spędzone we dwoje, kolacja,..... może jakiś film w kinie, .....pocałunki..... róże,..... czekoladki.

A co ma zrobić samotna w ten dzień Matka Polka.

Dzień zaczyna od kąpieli, może nie w kozim mleku, ani płatkch róż tylko w pożyczonym od dwulatki żelu do kąpieli o zapachu landrynki. Myje włosy. Nakłada balsam z gazetowych próbek. Suszy włosy i kręci na wałki. Na nogi naciąga rajstopy i od wielu miesięcy przywdziewa sukienkę.

Kręci się z kawą po domu, przekłada przedmioty z kąta w kąt uzyskując efekt posprzątania.

Ma ochotę na lekkostrawny posiłek. Więc odgrzewa bigos z lodówki. Idzie do sklepu, dziś ma spotkanie z urzędnikiem skarbowym( liczy że kara będzie mała), więc kupuje czerwoną szminkę.... dla niego, czekoladki w serduszku.... dla dziecka i ciasteczko z cukierni.... dla siebie.

Maluje się, starając się nie wychodzić za linię. Idzie na spotkanie.

Efekt pożądany uzyskuje. Wraca. Otwiera dziecka czekoladki i zjada połowę zagryza ciastkiem z cukierni. Leży.

Wieczorem zapala świece, poświata od telewizora oświetla jej twarz, dziecko śpi już w drugim pokoju, a Ona nalewa sobie martini, tym razem bez lodu i sprite'a. Potem drugie, analizuje dzisiejszy dzień. I maluje sobie paznokcie u nóg. W tle muzyczka z reklamu" Merci ze jesteś tu..."

Co za wspaniały dzień zakochanych.

I jest taki dzień I każdy tak ma...

2008-01-17T15:50:00.000+02:00

...ze czasem jest źle , że jakoś nie tak.
I właśnie nadszedł ten dzień. Z Niunią siedziałyśmy 3 godziny w kolejce do pediatry mimo, że nie było żadnego dziecka. Inwazja starszych osób na placówki medyczne jest po prostu nie do opisania.
Kiedy już weszłyśmy do gabinetu , pani doktor wyglądała już tak jakby sama potrzebowała pomocy. Przepisała nam po trzecim antybiotyku i syropki i bańki. Bańki .... to wyzwanie czarodziejskie dla babci. Z postawieniem baniek wiąże się uwiązanie w domu na co najmniej 3 dni. A to po prostu załamuje. Teoretycznie mogłybyśmy leżeć. Praktycznie jest to niewykonalne. Bo jak pierwsza leży, a druga chce wstać, to pierwsza się zrywa i leci za drugą. A jak druga chce poleżeć to akurat pierwsza chce pochodzić. I tak w kółko. Życie.
Dobrze, że mamy pilota, kolorową prasę i nieograniczony dostęp do internetu. Może przeżyjemy jakoś te 3 dni. I jak mantrę powtarzać będziemy:

Raz kotek był chory i leżał w łóżeczku
i przyszedł pan doktor
jak się masz koteczku?
Źle bardzo doktorze, gorączka, ból głowy.
To nic mój koteczku
JUTRO BĘDZIESZ ZDROWY!!!!

Nowy Rok -- Stare Postanowienia

2008-01-16T14:48:00.000+02:00

Nowy Rok zaczął się jakiś czas temu, chociaż nic na to nie wskazuje, bo nic się nie zmieniło.
Nadal mamy jesień tej zimy, stare kłopoty się nie zestarzały, My cały czas tacy sami. I po co cały ten szum.

Dobrze, że chociaż dziecko miało swój bal karnawałowy. Pierwszy w życiu i to bez rodziców!!!
Nie wiem co się tam działo...znam tylko relacje naocznych światków, ale oni nie byli zbyt rozmowni. Postanowiłam przebrać Niunie za Zebrę (nadmiar materiału w domu z wiadomych względów). Uszyłam sukienkę z ogonkiem, pyszczek wymalowałam i gotowe. Za to Matki Polki miały ogromny problem dzień przed balem.

-mój nie chce nosić kapelusza!!
-mój wszystko drze na sobie!!
-Zuzia rozlewa picie i cały strój pobrudzi!!
-kto to wymyślił bal w żłobku??!!
-Adaś boi się mikołaja!!
-Viola ma uczulenie na czekoladę!!
-a można robić zdjęcia??
-a co z papierową koroną??
...itd...itd

Z tego co zauważyłam dzieci miały z tym mniej problemów, wszystkie były zadowolone, bardzo zmęczone i szybko poszły spać. Same plusy.

ps.1. W domowych ujęciach Niunia ma jeszcze zebrowe skarpety, niestety w żłobku rano nie okazała się kopciuszkiem i jej kapciuszki nie przyjęły ich do swojego grona. Cóż kopytka rosną na potęgę!!

ps.2. A.N. Dzięki za mobilizację do pisania!!!!

AKTUALIZACJA !!!

2007-12-06T23:17:00.000+02:00

W żłobku też był Mikołaj i Lila oprócz "moich " cymbałek dostała.... tamburyno i grzechotki.
W domu mamy prawie całą orkiestrę.
Oby nikomu nie przyszło do głowy przynieść jej trąbkę :[

Świadomość - niebezpieczna droga

2007-12-05T22:25:00.000+02:00

Jutro Mikołajki, dziecko nabrało świadomości i trzeba zrobić prezent.
Prezent.
Długo w sklepie myślałam, bo pod choinkę już mam Lalkę, a teraz musi być coś mniejszego i bardziej symbolicznego. Skoro symbolicznego - niech będą cymbałki. Tak pomyślałam i tak kupiłam. Nie wiem czy nie popełniłam życiowego błędu. bo jeśli moja córeczka jest wyjątkowo utalentowana i pokocha grę na instrumentach to do końca życia nie zaznam spokoju. Ale o tym przekonamy się jutro.
W tym tygodniu przeżywamy ciężki okres, bo Lila podjęła pierwsze kroki edukacyjne i od poniedziałku chodzi do żłobka. Z każdym dniem jest gorzej, choć jak ją dziś odbierałam jakby trochę się wyluzowała. Nasz dzień z totalnego chaosu powoli przemienia sie w poukładany co do minuty schematu. Począwszy od pobudki o 7, po usypianie o 20. Dzisiaj Lila sama poszła pod kołderkę i zasnęła.
Słodkie dziecko. doskonale ją rozumiem. Edukacja w nadmiarze wykańcza każdego.
Pozdrawiam i obiecuję częstsze wpisy.

ps. A propos ostatniego posta, oczywiście wszystko się udało. było świetnie, śmiesznie, fajnie w oparach absurdu z piwkiem na ustach i dymkiem w nozdrzach. Best friend - forever.

Dawno temu

2007-11-06T10:03:00.000+02:00

Dawno temu się nie odzywałam. Przyznam się. Nie chciało mi się.
Znów jesteśmy na starych śmieciach. Wakacje się przydały, bo dowiedzieliśmy się czegoś o sobie nowego, na szczęście pozytywnego. I znów tęsknimy za sobą.
Cieszę się, że niektórych cieszy mój powrót. Dzięki z tej stronki za stałą obecność w życiu. Na Was zawsze można liczyć.
Podróże kształcą. To prawda. Dowiedziałam się tego , na kogo mogę liczyć. Moje podejrzenia się sprawdziły.
Czas do zajęć. I znów nie ma chwilki dla siebie , ale tak właśnie jest fajnie.
W sobotę spotkanie z wybrankami. Super !!!
Napiszę jak było, gdzie, co jadłyśmy i co piłyśmy.
UWAGA!!!
Lojalnie ostrzegam. Wszystko omówimy . hmmm.... To tygryski lubią najbardziej.

Amy W.

2007-10-02T18:29:00.000+02:00

Ostatnio o niej głośno. Mimo wszystko lepiej ją słuchać, niż oglądać. Moja totalna fascynacja. Tego szukałam od dawna. Wszystkie piosenki z 2 płyt są dla mnie wyjątkowe.Choć to trudne, życzę jej długiego śpiewającego życia. Do odbioru jedynie w chilloutowej atmosferze w oparach dobrej kawy i tytoniu.Polecam

Amy Winehouse

"Love Is A Losing Game"

For you I was a flame
Love is a losing game
Five story fire as you came
Love is a losing game

Why do I wish I never played
Oh what a mess we made
And now the final frame
Love is a losing game

Played out by the band
Love is a losing hand
More than I could stand
Love is a losing hand

Self professed... profound
Till the chips were down
...know you're a gambling man
Love is a losing hand

Though I'm rather blind
Love is a fate resigned
Memories mar my mind
Love is a fate resigned

Over futile odds
And laughed at by the gods
And now the final frame
Love is a losing game

http://www.youtube.com/watch?v=aBVPuVUtpQo

Kanapki kontra reszta świata.

2007-09-28T11:57:00.000+02:00

Wiem, wiem to brzmi dziwnie, ale dopiero po 3 latach małżeństwa Mr D upomniał się o kanapki do pracy. No bo w sumie dopiero teraz jest okazja do ich robienia. jesteśmy razem na co dzień i on rano chodzi do pracy -- czyli z męskiego punktu widzenia należą mu się kanapki. Problem jest jednak złożony. Żeby zrobić te kanapki, ja muszę wstać razem z nim czyli po 6, co spowoduje automatyczną pobudkę Lili. Co ciekawe, Mr D raczej je mało, jest wybredny i nigdy wcześniej nie wspominał o kanapkach. I okazało się, że to koledzy z pracy bardziej potrzebują moich kanapek , niż on sam. Zazdrosne samce, podjudzały, a to, że żonka śpi Mr d na suchym chlebku cały dzień, a że to zmizerniał. Raz, raz się ugięłam zrobiłam 5 kanapek, a że musiałam się zerwać nocą do ich zrobienia, efekt był taki, że jedna zrobiłam z spleśniałego chleba. :) Tak, wiem może być taka opcja, ze zrobię jej wieczorkiem, ale wieczorkiem jest zawsze tyle do zrobienia....

Trzeba coś zrobić z tą niedzielą.

2007-09-24T09:17:00.000+02:00

Z powodu pięknej pogody i nieba bez chmurki, coś trzeba było zrobić z tą niedzielą. Fajne w Holandii jest to, że wydaje się, że wszędzie jest bardzo blisko. To fakt, ze duże miasta są blisko siebie np. co 40 km. Ale tak na prawdę to złudzenie powodują bardzo dobre drogi i oznakowanie na ulicach. I tak nie wiedząc kiedy w ciągu 2 tyg. przejechaliśmy 700km, praktycznie nigdzie nie jeżdżąc :( .
Wracając do niedzieli, wybraliśmy się do ZOO, od tak dawna chciałam pójść, bo w pamięci miałam już tylko resztki wspomnień z dzieciństwa. Tak więc poszliśmy i było super. ZOO w Amsterdamie, jest jednym z najstarszych, bo zostało założone w 1838 roku, jest duże i oprócz tego, że spełnia podstawową rolę poglądową w sprawie zwierząt, to jeszcze, jest wspaniałym parkiem, placem zabaw dla dzieci, kawiarnią itd.
Najbardziej podobały mi się oczywiście małpeczki. Choć muszę przyznać ,że dziwnie się ogląda małpy w towarzystwie Murzynów, im chyba też jest głupio. (bez skojarzeń) Foki, które dawały popisy przed publicznością, a można je było zobaczyć także pod wodą (relaksujący widok) i tropikalny park, w którym latało miliony motyli, różnokolorowych nie zwracających uwagi na gapiów. Boski widok raju. Chciałabym tam wrócić.

Całkiem zwykły, ale jak miły dzień

2007-09-16T10:06:00.000+02:00

Wczorajszy dzień jak co dzień, zwykła sobota ale jaka miła.Obudziła nas wspaniała pogoda: cieplutko i bardzo słonecznie. Pooglądałyśmy tv, śniadanko na podwórku. Potem przyjechał Mr D swoim samochodem, my zapakowałyśmy się w nasz i pojechaliśmy do Amsterdamu, był to mój samodzielny debiut w drodze do tego miasta, szczególnie, ze trzeba jechać tam autostradą na której dużo się dzieje. Jedni w prawo, drudzy w lewo, trzeba uważać, żeby się nie pomylić i nie potłuc z innym autem. Więc jak dojechaliśmy na miejsce, byłam z siebie dumna :)) Poszłyśmy sobie na jarmark. Akurat był jarmark różnych kultur: peruwiańska, i indyjska, japońska itd. Fajnie było sobie chociaż popatrzeć.
Potem pojechaliśmy wszyscy do parku. A tam wielki piknik, wszyscy leżą na trawie siedzą na murkach, na leżakach. Jedzą, piją i gadają, pełno dzieci i psów. Pełen relax. Szkoda, że u nas w parku nie można posiedzieć na trawie :(( Takie to zwykłe a jak cieszy. Lila nazbierała kasztanów. Po obiedzie poszliśmy na lody... hmmm... jakie dobre biszkoptowe i mokka. Potem ciasto i kawka u Grażyny, pogadaliśmy z nią i jej koleżanką. Naśmialiśmy się, bo koleżanka zna tylko niesamowite historie. A w domu ... w końcu po latach kąpiel w wannie.. filmik..(...) i spanie.
Czyż to nie wspaniały, zwykły dzień.

Holland czyli Netherlandens

2007-09-13T17:27:00.000+02:00

Witam już po drugiej stronie. Czyli jestem już w Holandii. Podróż była długa i męcząca, zważywszy na to, że jechaliśmy w nocy. mnie głowa opadała, na szczęście Mr. D wytrzymał i dowiózł nas szczęśliwie. Jesteśmy tu od niedzieli i do dzisiaj , jak i pewnie przez następne dni czeka nas sprzątanie, ponieważ przed nami żyła tu jakaś arystokracja, co mopa i szmatki nie używała, w oczekiwaniu, aż przyjdzie służba i posprząta. Służba nie przyszła, a posprzątać trzeba. było nam. Mieszanie jest ogromne. Pamiętacie posta o moich marzeniach lokalowych w Holandii, niepodziewanie nawet się sprawdziły. Mieszkanie jest nietypowe, po prostu może zdjęcia to wyjaśnia. dodam tyle, że jest w nim (tzn. w środku) balkon i możemy bawić się w sceny balkonowe z Romea i Juli, nie bojąc się, że napada nam na głowę. Jest mnóstwo okien całe 2 z 4 ścian. Wielka kuchnia. Trzeba oczywiście to zaadoptować do naszych warunków, zwłaszcza dla Lili, bo nie wszędzie jest dla niej bezpiecznie, ale jakoś damy radę.
Dnie nam mijają, na sprzątaniu, gotowaniu obiadów, zwiedzaniu okolicy i czekaniu na żywiciela. Poza tym net i tv.
Za oknem mamy stado owiec i krów. w sumie to mieszkamy na wsi, ale w polskich warunkach byłoby to luksusowe osiedle domków. I to jest właśnie ta różnica.
Powoli podpatrujemy miejscowe zwyczaje. A dużo tu inności, albo normalności. My pochodzimy z kraju chaosu więc do normalności trzeba sie przyzwyczaić. Np. Lila dostała wysypki chyba od wody, wszystko na to wskazuje, a tutejsi lekarze zapierają się że wodę maja najczystszą w europie. Z tego wychodzi ,ze do naszej chlorówki jesteśmy bardziej przywiązani, niż do czystej .
To na tyle.
C. D. N.

Stało się..

2007-09-07T22:28:00.000+02:00

Stało się, stało to co miało się stać. Czyli jutro jedziemy do Holandii. Zakupy zrobione ale z pakowaniem słabo. Jest tyle rzeczy do zrobienia, przemyślenia, spakowania, że aż się nic nie chce robić.Więc leżymy sobie i oglądamy puchar US Open. Szczerze pisząc to ten tenis wychodzi mi bokiem bo non stop leci u nas. Mam ciche wrażenie że niektórzy (Mr D.) uczą się na pamięć meczy, w końcu ile można to oglądać. Zatem tak jak to w życiu bywa lina sinusoidy musi być zachowana i ta radosna chwila, że będziemy razem przeplata się z łezką za tymi co zostają.

Ps. Kolejne relacje z Holandii, jak tylko zajadę i podłączy się kompa.

Sprzątanie świata

2007-08-31T19:34:00.000+03:00

Każdy kto chodził do szkoły to wie, że w połowie września jest Dzień Sprzątania Świata. My jako superrodzinka podeszliśmy do tematu nie globalnie, ale lokalnie i zaczęliśmy od sprzątania domu. Poszło małe przemeblowanie. Nie ma już mojej pracowni - teraz jest pokój Niuni. Nie ma już sypialnie - teraz jest pracownio-sypialni-garderobo-składzik. Tak więc zmiany, zmiany, zmiany. Przy tym było mnóstwo sprzątania. Mr D poprzesuwał szafy a ja całą resztę. Wszyscy co mnie znają, to wiedzą, ze do sterylnych nie należę, ale ten bałagan to nawet mnie wkurzał. Mr D w przypływie wieczornej głupawki nazwał mnie Asnipus'em (anagram), a że to brzmi prawie jak Pitagoras, to od razu wymyślił twierdzenie Aksnipusa: Jak nie mam posprzątane w domu, to mam zrypany humor. Po prostu faceci nigdy nie zrozumieją, że walające się wszędzie ciuch nie są cool, a szklanka z trzydniową pleśnią nie jest seksowna jak trzydniowy zarost. W każdym razie po tygodniu napięć, mamy teraz tydzień rozejmu. Ja nie latam ze szklankami, a On nie rozwala skarpet. w sumie bilans wyszedł na zero.

Ps. Moje drogie!!!
Załączam teksy z babskiego forum, to a propos symbiozy damsko - męskiej. Miejscami lekko obleśne, ale cóż przecież to samo życie!!

Subject: Witam NIC NIE SPRZEDAJĘ / TEKSTY Z BABSKIEGO FORUM

CHCĘ WAM PRZYNIEŚĆ TROCHĘ ROZLUŹNIENIA I POPRAWY HUMORU, POZDRAWIAM > > > >> > WSZYSTKICH , > > > >> > STARAM SIĘ WAS NIE NUDZIĆ , NIE POWTARZAĆ TYCH SAMYCH KAWAŁKÓW , NIE > > > >> > SPRZEDAJE , NIE KUPUJE .

Teksty z "babskiego forum".
Jakie obleśne rzeczy robią faceci?
Na początku było milo i kulturalnie... a teraz jesteśmy prawie dwa lata po ślubie i po czterech latach znajomości i mój maż potrafi: - Pierdnąć bez żenady - niby niechcący ale wcześniej mu to sie nie zdarzało a teraz bardzo często. - Dłubie cały czas w nosie - to już bez krępacji - muszę sie drzeć na niego żeby przestał i to na chwile pomaga, a jak tylko sie nie patrze dłubie znowu. - Miesza sobie w jajkach i drapie sie po tyłku (długo i namiętnie). - Rano wachą skarpetki czy sie jeszcze nadają do włożenia. - Nie myje zębów wieczorem tylko rano. - Rzadko sie kapie (ostatnio 2-3 razy w tygodniu ale bywało ze tylko raz na tydzień). Nie wiem czy mój facet jest jakimś wyjątkiem czy wszyscy tak z czasem maja ze przestaja dbac o siebie i o to czy sa przyjemni dla otoczenia...

Mój maż:
1. Pierdzi cały czas, najbardziej wieczorem i w nocy pod kołdra, fuuuuujjjj i ja muszę spać w tym smrodzie.
2. W nosie dłubie tez i potem te gile wyrzuca za łózko (jak mu o tym mówię to sie wypiera, az raz mnie tak wkurwił ze mu pokazałam jego suszki i kazałam je zamiatać, mimo, ze zaraz i tak miałam zamiar odkurzać).
3. Brudne skarpetki zostawia gdzie popadnie.
I w ogóle mnie wkurwia od dłuższego czasu Udaje, ze wyciera o mnie palec, którym wcześniej wydłubał sobie śpiochy z oczu, a poza tym pierdzi non stop, no chyba, ze wali śmierdząc to wtedy wychodzi z pokoju. Jak sie irytuje i krzyczę na niego, ze jest śmierdzielem to jeszcze bardziej go cieszy moja reakcja i wachluje np. poduszą tak zęby do mnie doleciało

Ja tez mieszkałam ze śmierdzielem przed ślubem ale wtedy tak nie grzał pod kołdrą.

Mój facet jest zabawnym luzakiem. Kiedy jesteśmy na zakupach w dużym supermarkecie zdarza mu sie takie zachowanie: Nagle zrywa sie z wózkiem i szepce do mnie: Zwiewamy stad, pierdnąłem.
Kolega mojego faceta ma manie puszczania baków zawsze i wszędzie. Ostatnio wybraliśmy sie do klubu z nim i jego dziewczyna, ale nie wpuścili nas, bo impreza była zamknięta, to na odchodnym ów kolega odwrócił sie i puścił ochroniarzowi na pożegnanie baka, którego chyba słyszeli i poczuli wszyscy ludzie w promieniu 10 metrów.

A moje Kochanie ostatnio pierdnelo w ubikacji jak robilo siusiu. Ze zrobil to bardzo glosno to sie usmialam, a on na to: - Prawdziwy facet jak sika to pierdzi.

Chwila prawdy

2007-08-20T08:45:00.000+03:00

Wakacje ach wakacje. Długo nie pisałam, bo delektowałam się chwilą. Dni leniwe, każdy podobny do poprzedniego. Budzą nas promyki słońca, z suchym prowiantem wylegujemy się jakieś 15 min. dziennie na miejscowej kanapie przed tv, potem jakieś spacer przed siebie w stronę Torgu. Chłodzi nas morska bryza, powstała z przeciągu między pokojami. Prawie cisza i spokój. Żadnych kompleksów plażowicza tylko my dwie- prawdziwy luksus.
Zamierzam wybrać się na wycieczkę fakultatywną jakie zawsze dostępne są przy luksusowych hotelach, do koleżanek do Tychowa czyli jakieś 30 km. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego , gdyby nie fakt, że jest to mój debiut za kierownicą naszego opla i to totalnie samodzielny. Stresik jest, bo samodzielnie jechałam nim 2 razy, ale nigdy sama. I to z Lilą jeszcze. Muszę sobie udowodnić, że dam radę, bo to fakt, że się zblokowałam na to auto sama. Już tydzień stoi na parkingu, a ja nie mogę się zdecydować na przejażdżkę. Codziennie wymyślam: a to się wózkiem przejdę, a to za blisko żeby go z parkingu wyciągać. A to chmurka na niebie, a to za duże słońce. Muszę się w końcu zebrać. W końcu w wakacje, trzeba spróbować czegoś ekstremalnego.

Marzenia te duże i te maleńkie

2007-08-02T12:55:00.000+03:00

I co ja robie tu uuu..uuu co ty tutaj robisz...
Czy Wy też czasem zadajecie sobie takie pytanie? Jeśli to jest tylko pytanie to jeszcze luz, gorzej jak to pytanie zamienia się w zdanie twierdzące.
Czasem sobie rozmyślam co by było, co bym robiła, gdzie była gdybym:

nie miała dziecięcia przy boku
męża w nieustannej delegacji
26 lat
mieszkania
obywatelstwa polskiego, a zamiast tego armeńskie
była siostrą Paris Hilton
znaną pisarką
milionerką

No cóż co kropka to inne życie. Ale nie oto mi chodziło, wracając do wątku. Przynajmniej moje życie przebiega wg szablonu, schematu. To co teraz ma miejsce zostało zaprogramowane gdzieś na górze i dotyczy wielu z mego pokolenia, z pokolenia poprzedniego i pewnie następnego. Zwykły schemat, każdy dzień taki sam, każda noc taka sama, każdy sierpień, wrzesień, styczeń każdy rok. I to nie chodzi nawet o to, że siedzę w domu. Gdybym nawet co rano chodziła do pracy to popadłabym chyba w jeszcze większy schemat. Czytam w tych mądrych pisemkach o ludziach przełamujących codzienność. Idących własną ścieżką. Podróżujących, zdobywających talenty, kolekcjonerów osobowości. Nie milionerów zwykłych ludzi którzy muszą mieć pomysł na to jedno życie jakie mamy. Myślę sobie, że póki nie znajdzie się takiego sposobu na życie, żeby je PRZEŻYĆ a nie odbębnić wtedy to dopiero zostanie u góry zaliczone, inaczej strata czasu. Muszę znaleźć ten pomysł, może on jest tuż koło mnie, może się już realizuje, może jeszcze o nim nie wiem. Pomysłów jest wiele tylko brak odwagi. Jak ją znajdę na ulicy to ja za włosy i do domu przytargam, czego i Wam życzę

Pełna kultura - to trochę za dużo

2007-07-17T20:47:00.000+03:00

No i niestety, za bardzo chciałam być kulturalna i wyszło mi to bokiem. Niestety fanem muzyki organowej nie zostanę, dochodzę do wniosku, że na odbiór takiej, trzeba być specjalnie przygotowanym, ja nie byłam. Na szczęście nie tylko ja, mama tez czuła się mocno nie na miejscu.
średnia wieku nawet nie była tak dramatyczna jak na operze, bo tam to <50,>
Powracam zatem do mojego ulubieńca Adriana Mole'a. Książki te już czytałam po 2 razy są super a jego teksty rozwalają mnie na łopatki. Dlatego na razie zostanę przy tego typu kulturze. W końcu kiedyś mój kuzyn powiedział : "Kiedy są wakacje mówię niegramatycznie" coś w tym jest, nie można cały rok non stop mózgować.

Na razie tyle nie będę się wymóżdżać więcej już dziś.Jak coś się wydarzy dam znaki.

Pełna kultura

2007-07-10T12:39:00.000+03:00

Wprowadzając post-ulaty w życie byłam już na siłce 3 razy i czwarty malutki. O dziwo nie mam zakwasów. Cóż to może znaczyć? A. Że za słabo się przykładam do ćwiczeń. B. Przez obecność małego biegacza w domu jestem już odpowiednio zaprawiona. Nawet osobisty trener jest zdziwiony. Ja też. Dlatego jestem za wersją B. A co do kultury to wprowadzam kulturę najwyższych lotów. Byłam na Tosce. I nawet mi się podobało. Co prawda opera była barrrrdzoooooo długa bo 3,5 godz. ale wrażenie nie odparte. Idąc za ciosem, kupiłam bilety na festiwal organowy. Nie wiem czy nie przegięłam leciutko, bo dla równowagi po operze powinnam iść na jakieś disco party. Równowaga w przyrodzie to podobno podstawa, ale zaryzykuję. Wszystkiego trzeba w życiu spróbować.
Z Lilinką też kulturalnie spędzałyśmy ostatni czas, bo jak wiadomo, w czasie deszczu dzieci się nudzą. Było czytanie książeczek, rysowanki- malowanki, o wspólne oglądanie TV (rośnie mi kumpela). A na dodatek była troszkę chora więc musiałam jej poświęcić więcej uwagi niż zwykle. Byłyśmy nawet wczoraj na nowo otwartym placu zabaw. Bardzo jej się podobało. Mi też bo są tam rozrywki dla dużych także. Chyba złamię swoja zasadę antysportową i w jakąś piłeczkę popykam, jeszcze nie wiem w jaką w tenisową, koszykową, ping-pongową, poczekam na Mr D żebym miała kompana do sportu.
Przemeblowałam tez trochę chatkę, więc jak widać dzieje się oj dzieje.
Żeby tylko wytrwać... :))

Post-ulaty

2007-07-02T16:16:00.000+03:00

Wakacje, lato, czas wolny, słońce, świeże pachnące owoce i powtórki w TV. Schematy i szablony dopadły mnie jak co rok. Moje życie biegnie jakby wooolniiiiejjjjjj. Jest w końcu czas na kontemplacje i przemyślenia i jak co roku, spis rzeczy do zrobienia w ciągu najbliższych 2 miesięcy. Ponieważ poprzednie wakacje były niemalże wyjęte z życia, ograniczały się do obiadków i spacerków i wielkiego zera czasu dla siebie, w tym roku postanawiam przełamać ten schemacik.

Oto plany do wykonania na 2 miesiące (31. sierpnia zobaczymy co się udało - tylko upublicznienie na tym blogu pozwoli mi - miejmy nadzieję na wypełnienie choć części postulatów)

intensywne działania w pracy- projekty, realizacja, sprzedaż
poranne brzuszki
fitnessy 2 razy w tyg.
2 książki które czekają w kolejce do przeczytania
demontaż kamieni i zastąpienie ich półkami
porządki- jakieś chociaż generalne
wymiana firanek
segregacja i w końcu porządek ze zdjęciami na kompie
poprawki
stosunki towarzyskie na bieżąco
literatura fachowa

Ponad to mamy w planie 2-3 tyg wspólnych chwil w sierpniu, które koniecznie trzeba miło spożytkować bo rzadko się zdarzają. Jednym słowem niby nic takiego a jak trudno zrobić.

A propos powtórek, lubię ten czas kiedy można sobie w spokoju i na luzie obejrzeć stare dobre seriale, albo utrwalić sobie na pamięć dialogi z Magdy M. Zawsze gardziłabym sobą przy oglądaniu soapów, ale chyba wiek i czynności życiowe zmusiły mnie do powiększenia grona fanów "Mody na sukces" i "Beverly Hills 90210" . Jak zwykle koleżany mnie wciągnęły jak przychodzi taka jedna Ewa to na 20 min gadka stop bo Moda leci, to jest dopiero fanka. Podobno od mamy sie zaraziła, bo ta jak leci Moda nie odbiera tel, a jak już odbierze to mówi, że nie może rozmawiać bo coś przegapi. Czytałam ostatnio wywiad z Kasią Nosowską, która wyznała, że też namiętnie ogląda, więc wstydu nie ma, a ile jest jeszcze takich co oglądają a się nie przyznają.Co bo Beverly, jak to mówiła nasza sąsiadka znawczyni BEBERLY, oglądam jak wiele się zmieniło. Kiedyś na cześć Dylana mnóstwo chłopców dostało tak na imię, sama znam jednego, ale dziś te fryzury ciuchy i ich problemy są po prostu śmieszne, coś na poziomie Bravo Girl. Warto się czasem tak odmóżdżyć i przez te kilkanaście minut nie myśleć tylko się gapić.

Promocje!!

2007-06-26T18:05:00.000+03:00

I nam udzieliły się promocje w dniu urodzin Emki. I my - tak jak tysiące ruszyliśmy tropiąc promocje i przeceny. W przeddzień wesela na jakie się wybieraliśmy dziecinę podrzuciliśmy dziadkom i sami ruszyliśmy na podbój. Wiedziałam, że będzie ciężko bo już jadąc widać było,że z parkowaniem to może będzie łatwo, ale 2 km od galerii. Planów zakupowych nie mieliśmy żadnych, szliśmy na żywioł. No może Mr D chciał koszulę z krótkim rękawem, ale jak na złość w tych sklepach promocji nie było, jedynie gratisy, a to nas nie satysfakcjonowało, bo po co extra krawat, jeśli się żadnego nie nosi!! Dorwałam się jedynie do bieliźnianego - w Triumfie była 80 % obniżka i żałuję że tylko 1 stanik sobie kupiłam. Najwięcej było 70 A czy ktoś w ogóle takie nosi?? No ludzi było masakrycznie dużo - a super okazji masakrycznie mało. Tak jak to zawsze z przecenami bywa. Ale pobyliśmy w wielkim świecie i kulturalnie spędziliśmy wieczór.

A my znów same na jakieś 4 tyg. Nasze plany wyjazdowe uległy przesunięciu lub wręcz zawieszeniu na jakiś czas, nie wiem sama na jaki i co dalej choć bardzo bym chciała coś wiedzieć. Mam nadzieję że jeśli nie uda nam się wyjechać w wakacje to chociaż jakiś urlopik, ale nic i to jest naprawdę mega wkur...nie można zaplanować. A urlopik jest potrzebny dosłownie od wszystkiego...
Pozdrowienia dla stałych i wiernych czytelników.

Ps. Założenia blogowe się zmieniły i nie wiem czy jest sens i tematy do pisania, zobaczy się

Matki, żony i kochanki...

2007-06-19T18:01:00.000+03:00

Dzisiaj miało miejsce, spotkanie koleżeńskie po paru ładnych miesiącach. Spotykałyśmy się w różnych konfiguracjach, wreszcze razem, choć zakusy są na jeszcze nieco większe spotkanie. Może dojdzie do niego, byłoby super. Wszyscy ale to wszyscy zostali obgadani. No tak już jest na babskich mitingach. Trzeba sobie czasem ulżyć, po piwku, tematy zeszły na "śliskie sprawy" :)). Nawet papierosek został odpalony uroczyście. zawsze jak się spotykamy to przypomina mi się ten serial TVP "Matki ,żony i kochanki", bo on doskonale odzwierciedla nasze matymoniale sytuacje. A większym gronie to dopiero jest mix.Pamiętam jak siedziałyśmy kiedyś na wykładzie w jednym rzędzie i byłyśmy po koleii: Matką, Dziewczyną, Narzeczoną, Kochanką, Żoną, Koleżanką. Ci co siedzieli wokół nas - mieli co posłuchać. Oj były opowieści...Fajnie tak czasem cofnąć się do przeszłości, do czasów studenckich i naszych depat przy kawce barowej, nie jeden wykład tak zleciał. Trzeba przyznać,że działo się działo na studiach, super czas nam miłał. Wszystko dzięki towarzystwu wzjemnej adoracji. Wszystkie byłyśmy świadkmi nawzajem swoich miłostek i miłości, swoich rozczarowań, ciąż, dzieci, zdrad, kochanków. I pewnie nie jedno się jeszcze wydarzy. Oby zawsze znalazł się czas żeby to obgadać.

A to my wszystkie rok temu po naszej obronie.

Ps. Wszystkiego najlepszego urodzinowego dla orgazatorki meetingu AA - Eli S. dzisiaj matki i żony.

Opętanie

2007-06-12T20:32:00.000+03:00

Umrzeć z miłości
Osiecka Agnieszka

Chociaż raz
warto umrzeć z miłości.
Chociaż raz.
A to choćby po to,
żeby się później chwalić znajomym,
że to bywa.
Że to jest.
...Umrzeć.

Leżeć w cmentarzu czyjejś szuflady 
obok innych nieboszczków listów 
i nieboszczek pamiątek 
i cierpieć... 
Cierpieć tak bosko 
i z takim patosem, 
jakby się było Toscą 
lub Witosem. 
...I nie mieć już żadnych spraw 
i do nikogo złości. 
I tylko błagać Boga, by choć raz, 
choć jeszcze jeden raz 
umrzeć z miłości.

Czy umarłam kiedyś z miłości? Przecież wciąż żyję. Czy kochałam do bólu? Przecież nie byłam w szpitalu?
Słyszałam dziś historię miłości do bólu, do krwi, do nienawiści, od obłędu, do kwadratu, do szaleństwa. Szczerej, ufnej, niewinnej, młodzieńczej, jasnej. Skończonej bólem, obłędem, histerią. Czy to romantyzm, czy już choroba? Czy tylko duża dawka narkotyku, po której trzeba pójść na odwyk, albo popaść w inny nałóg. Czy takie miłości się jeszcze zdarzają? Teraz. Kiedyś tak, owszem.
Nie powstałoby tyle wierszy, utworów, książek, muzyki? wszystko co piękne rodzi się w bólu, tak jak człowiek. Istota doskonała, a jaka ułomna w sferze miłości. Dookoła układy, kurz przyzwyczajenie, codzienność. A historie miłości opętanej tylko na stronach książek. Nie ma czasu na szał, na obłęd, nie ma chwili na przystanek, na oddech. Nie ma po co wpaść w nostalgię, rozczulenie. Nie ma kiedy popaść w zwykłe zapatrzenie. Nie ma czasu na miłość, na sen. Nie ma jak - umrzeć z miłości. Kiedy ludzie mieli na to czas? Kiedy pielęgnowali w sobie uczucia? Kiedy pisali wiersze i cierpieli jak młody Werter. Pieniądz zastąpił samotność. Awans zastąpił szczerość. Egoizm zabił miłość.

Chcąc być trendy-jazzi-cool...

2007-06-06T16:16:00.000+03:00

Jedym słowem chcąc być na czasie, musiałabym wyrzucic wszystko, ale to totalnie wszystko z szafy i kupić wszystko od nowa. Przegladam kolorowe praski, z pyt. Co się teraz nosi? wiadomo na lato jakoś bardziej sie zwraca uwagę, choć bez sensu, bo coraz mniej się na siebie wkłada. No ale nic. Z prasy wynika, że na czasie są kropki, małe i duże, ale tylko w połączeniu z bielą, czerwienią, czernia i brązami. Hmmm...Pan profesor na studiach mówił, że biedronka to największy szkodnik, wiec nie mam zamiaru się za nią przebrać. Dalej. Paski. No tak są jeszcze w obiegu, ale schodzą na dalszy plan. Passe. Kolory - złoty i srebrny. Nie róbmy z siebie bombek choinkowych. Z obecnej mody przyjmuję jedynie szorty przed kolano, wydłużone koszulki, pierwszy raz po latach odsłaniania brzuchów, nie zawsze pochodzenia Kate Moss. Wszyscy do okoła się z tego cieszą, bo moga w końcu spuścić powietrze i nie chodzić na wdechu. Zresztą i tak cały czar pryska przy siadaniu, wtedy to wredne wałki ujawniaja swą obecność. I paski, którymi można się obwiązać niczym szyneczka gotowa do wędzenia. Ulica z pokora przyjmuje modę, a ja niczego z szafy nie wyrzucam czekam aż przyjdzie moda na początek XXI wieku i będę na maxymalnym topie.

PS. Dochodzę powoli po najeździe z odsieczą żywiciela.Pozostała tylko tęsknota, kurz i skarpety do prania. Tkwię więc w tęsknocie, a reszte zostawiam na weekend. Bo jak mawiała moja ulubiona bohaterka filmowa niejaka Scarlet O'Hara "Nie będę o tym teraz myślała, pomyślę jutro, w końcu jutro też jest dzień"

Basen

2007-06-01T21:33:00.000+03:00

Dzień Dziecka postanowiliśmy uczcić jak niegdyś bywało przynajmniej w naszych podstawówkach- Dniem Sportu. Pojechaliśmy do Darłowa, dziewczyny nasze towarzyszki były gotowe w 5 min. nie powiem, ale my to szykowaliśmy się od podstaw: stroje; pielucha na basen z rybką Nemo; klapki; rękawki; kółko. Od rana lataliśmy skompletować sprzęt. Wszystko trzeba było rozegrać logistycznie tzn. po obiedzie, przed kolacją i z siatką kanapek. W końcu dotarliśmy na 15.30. A tu dziecko w płacz bo się wody boi. Już myslałam, że trzeba będzie się zbierać do domu, a szkoda by było, do kółka absolutnie wsiąść nie chciała. Musieliśmy wziąść się na sposób, poszliśmy na jacuzzi, tam było ciszej i mniej ludzi. Wszyscy zasiedliśmy, woda....uuuu..jaka ciepła miała 35 stopni.Nawet Lilinka się przekonała i w komplecie tarmosiły nas prądy.Ale było super. Potem poszliśmy na duży basen tam i w kółku i bez, świetnie sobie radziła.Co prawda poziom wody w basenie obniżył się, bo córcia wypiła troszkę. Ale była naprawdę dzielna. Po basenie wszyscy wskoczyli do samochodu i niemalże zgodym chórem krzyczeli - am - trzy córki jadły i spały na przemian. Wniosek taki, woda wysysa wszystko do cna i bez suchego prowiantu ani rusz. Zjedli wszystko nawet suchego rogala.

A co do moich spostrzeżeń to było mase takich małych dzieci, wszystki grzecznie pływały i znajomości w basenie można nawiązać. Takie małe dzieciaki świetnie sobie radzą. Moniki dziecko już pływa, ale chodziło do szkoły pływania. Za to Lilą rządzą jeszcze instynkty płodowe i nogami poruszała tak jakby żabką pływała, rączki zresztą też, to my chyba bardziej się baliśmy niż ona. Mamy postanowienie, że w miarę możliwości będziemy ja zabierać to może się nauczy, nie to co mamusia po warszawsku -tyłkiem po piasku. A nam prądziki zrobiły dobrze jak nie jeden masaż , tak więc Dzień Dziecka i Dzień Sportu uważam za udany

Teletubbisie i inne geje

2007-05-29T13:39:00.000+03:00

Po prostu jestem wstrząśnięta. Dookoła same geje i lesbijki, wszyscy krypto oczywiście, czają sie w zaułkach, wyskakują z lodówki, ostatni wyskoczył z torebki a raczej z telewizorni znany powszechnie gej Tinky Winky [ dla nie wtajemniczonych fioletowy teletubiś].
Tinky Winky i jego gejowska torebka.

Ostatnio zdziwiłam się, że z anteny jedynki zniknęły Teletubisie, a były przynajmniej u nas w domu uwielbiane, z tego co się orientuje nie tylko u nas śledzono losy tych małych szachrajów. Jedynym sensownym wytłumaczeniem tej całej afery jest to, że Tinky Winky miał już dość życia w zakłamaniu, chciał teraz na legalu klepnąć po tyłeczku kolesi z bajeczki, nie wytrzymał presji i ujawnił się przynosząc na plan czerwona torebkę. I machina ruszyła. W sprawie jego seksualnych igraszek głos zajął nawet Dorn i wszystkie dzienniki, chyba większy był szum niż przy Poniedziałku. Wiecie co się teraz zacznie w życiu Tinkiego? Wywiady w mediach, rozmowy u Drzyzgi, reality show, Gala, Viva, Pudelek, Kaprysy itd. A nie zapominajmy, że Tinky to Global Star, chyba nie będzie mógł chłop wyjść z domu. Więc kto do cholery dał mu tą torebkę? Znając rządy PiSu -ABW jest w gotowości. Dochodę do wniosku, że żyjemy w kraju totalnego dobrobytu i nie ma innych zmartwień jak tylko dochodzenie kto gej? kto les? a kto friend? Chyba już zapominano ile geje wnieśli do kultury i historii. Słynne pary: Aleksander Wielki, Sokrates, Leonardo da Vinci, Plato, Hans Christian Andersen, Dior, Dolce&Gabbana, Visconti, Almodowar, a nawet następna Global Star Stefani Forester. I co z tego wynika, zupełnie nic.

Dzień Mamy

2007-05-25T10:52:00.000+03:00

W oczekiwaniu na laurkę, a szykując swoją z okazji Dnia Matki, przeglądam na maktplaats'u mieszkania, tam gdzie by się chciało to nie ma a tam gdzie się nie chce to są. Życie. W każdym razie wystosowuje w myślach życzenia a propos mieszkania, ciekawe czy ktoś to weźmie pod uwagę:)). A więc, mogłyby być 2 pokoje: sypialnia i tak będziemy spać w trójkę, poddałam się chwilowo, jeśli chodzi o spanie Lili w łóżeczku [ nie poruszajmy bolesnych tematów w wigilię Dnia Matki]. A drugi nazwijmy go - salonem. Dobrze by było, żeby w kuchni i w łazience były jakieś podstawy, żeby nie trzeba było ścian kuć i kafli wozić. A tak w ogóle to byłoby super super super jakby był balkon lub ogródek, w którym można byłoby posiedzieć na leżaczku. No i istotna jest odległość od stacji kolejowej, żeby nie być uwięzionym od świata. Poza tym żadnych większych marzeń. W sumie ofert jest nawet dużo i całkiem sporo spełnia moje :))) kryteria. Pozostaje tylko podzwonić, popytać itd. Ale to już zostawiam Mr D. jest bardziej w temacie i załapał podstawy niderlandzkiego, to wyłapie niuanse, gdyby cena na marktplaats'u to nie cena za miesiąc ale za tydzień, czy, że woda i energi we własnym zakresie. Krążą ploty, że nie wszędzie umiłowali Polaków i nie chcą dla nas Rodacy wynająć mieszkania. Ale nikt tego nie sprawdził, jak na razie mieszkają wszyscy i to nawet nie pod mostem. Mr D. obiecał ( tu trzymam go za słowo - póki co tylko za słowo),że zorganizuje Lili taki nasz odpowiednik żłobka, żeby mogła na 2 godz. dziennie chodzić i bawić się z innymi dziećmi pod opieką opiekunek. Podobno nawet się za to nie płaci. Zobaczymy, zobaczymy...Na razie to tyle z podboju Hohlandii. Będą szczegóły to napiszę.

Ps. Życzenia dla WSZYSTKICH MAM, tych od wielu lat, tych od chwili i tych za chwilkę i tych które już są a jeszcze nie wiedzą.

Działko - pozwól żyć !!!

2007-05-20T22:55:00.000+03:00

Dzisiaj zostałam zainspirowana tematem działek rekreacyjnych, z powodu wizyty na targach ogrodniczych. Nie powiem było nawet ciekawie, dawno już nie byłam i przyznać muszę,ze byłam miło zaskoczona. Pełno kwiatów, aż by się chciało coś posadzić. Były nawet rybki. Do zaskakujących zaliczam: możliwość kupienia lilii wodnej i pyłku pszczelego(co uczyniliśmy). Na giełdę wyciągnęła nas mama - działkowiec. Temat działkowania jest jednak znacznie głębszy niż tylko upajanie się kwieciem, sadzenie itd. Znam go można powiedzieć od korzeni jeśli zostajemy przy terminologii ogrodniczej. Z powodu - domniemam- ogromnego związanie z naturą, nieodparta chęcią obcowania z przyrodą na co dzień, a także potrzeby posiadania skrawka własnej ziemi na tym padole; już drugie pokolenie w mojej rodzinie uprawia roślinki na działce.
Wszystko mogłoby zdawać się sielankowe, czas więc obalić mity związane z działką rekreacyjną. Zacznijmy od nazwy. Nawet przy intensywnych poszukiwaniach ciężko znaleźć człowieka zajętego czystą rekreacją. Chyba, że do rekreacji zaliczymy przerzucanie ziemi widłami, grabienie skoszonej trawy, czy noszenie wiadrami wody aby podlać krzaczki. Istnieje pewna zależność, im człowiek starszy tym większym miłośnikiem ziemi. Dlatego tereny "rekreacyjne" zalane są dziadkami powłóczącymi nogami w czapkach z daszkiem na głowie. Jak wysiadają z autobusu to wyglądają jak drużyna bejsbolowa która zaginęła gdzieś w czasoprzestrzeni i wróciła na ziemie po reaktywacji. Na działkach puszczają wszelkie hamulce i ludzie chodzą dziwacznie poubierani. Nie rzadko kobity w stanikach lub koszulkach pozawijanych, w powyciąganych majtach, ale żadnej do głowy nie wpadnie, żeby kostium plażowy włożyć, niby zakryje to samo ale działka to w końcu nie plaża. Leżaków też nie ma ,bo nie ma kiedy siedzieć, człowiek orze jak głupi. To kolejne przysłowie działkowca. Działkowiec jest przeważnie osobnikiem samotnym. Kiedy tylko nadarzy mu sie okazja wykorzystania nabytej, w postaci członków rodziny, siły roboczej , skwapliwie to wykorzysta. Moja mama ma za z jednej strony płotu sąsiada, a z drugiej sąsiadkę. Sąsiad, ( podejrzewam,że zamieszkał na działce, bo z żoną nie wytrzymuje) przeszedł sam siebie. Wszystko w tym roku wysiał wcześniej, musił coś robić między jednym a drugim piwem. I kiedy przyszły chłodniejsze dni to siedział 3 noce na działce i palił w szklarni świeczki, aby zawiązki nie zmarzły. Dla mnie to już zboczone. Chociaż na swój sposób romantyczne. Tylko on, świece i pomidorki :)) Sąsiadka z drugiej strony - wdowa- cały czas narzeka, że nie ma faceta. W końcu jak znalazła ,zaraz mu robotę na działce wymyśliła. Mój tata się śmieje, że kobiety na działce mają proste skojarzenia: DZIAłKA + MEZCZYZNA = WIDłY. Działkowcy działają w amoku, wszystkich sceptyków chcą przekonać, ze pot lecący po tyłku, przerzucanie gnoju na działce itd. w upalna sobotę, kiedy to reszta miasta leży na plaży jest szczytem relaksu i rozrywką na wysokim poziomie. Dochodze do wniosku, że chyba do tych nawozów coś dodają, że te ludzie tak się uzależniają od plewienia i grabienia. Ostrzegam to jest choroba dziedziczna i zaraźliwa.

Terminy potrzebne, w zrozumieniu powyższego tekstu.

Uzależnienie - nabyta silna potrzeba wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji.
Leczenie uzależnień – proces terapeutyczny mający na celu reedukację i resocjalizację jednostki uzależnionej. Ma w konsekwencji prowadzić do zaprzestania lub zmniejszenie częstotliwości przyjmowania substancji psychoaktywnych, redukcji szkód, powrotu do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie tych jednostek, które wykazywały na tym polu dysfunkcję. Stosowany zazwyczaj wobec osób mających problem ze szkodliwym, nałogowym nadużywaniem środków psychoaktywnych.

Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie,

2007-05-18T20:00:00.000+03:00

Czy tylko mi wszystko ginie?

No mam niemiłe wrażenie, że w naszym mieszkaniu panuje dziwny klimat ulatniania się różnych przedmiotów, papierów, dokumentów, a nawet prozaicznych skarpetek, baterii, gazet. Dziennie tracę godziny na szukaniu rzeczy. Dochodzę do wniosku, że to mieszkanie jest za duże, jak mieszkaliśmy w kawalerce to nic nie ginęło. Oczywiście rzeczy znajdują się w momencie kiedy nadzieja na ich odnalezienie odleciała z ostatnim bocianem przed zimą. Przykłady z ostatniej chwili- do dziś nie odnalazł się koperta z kodami do logowania się na konto PKO.[ Wietrzę tu spisek, ale to moje osobiste odczucia]. Ktokolwiek widział poszukiwaną : ubrana była w niebieską kopertę, z napisem Powszechna Kasa Oszczędności, wzrost niewielki, budowa ciała - wątła, raczej bardzo wątła, ostatnio widziana była w komodzie, ale ślad po niej zaginął --proszony jest o kontakt z najbliższa jednostka policji. Udało się odnaleźć poszukiwaną od dawna stopkę do maszyny. Poszukiwania zakrojone były na tak szeroką skalę, iż nawet złożone zostało zamówienie u producenta na następną. A stopka leżała sobie bezczelnie w kartoniku koło maszyny i ujawniła swoją obecność dopiero po 5-krotnym przewróceniu pracowni do góry dnem.
Tata robił nam drzwiczki do szafki w przedpokoju i za każdym podejściem do ich montażu ginęła jakaś część. Tak więc zakładanie drzwiczek trwało kilka miesięcy, ale zakończyło się sukcesem.

Jakiś czas temu Mr. D zgubił kartę pamięci do aparatu. No gdzieś mu wypadła, upadła, zginęła bez wieści. Ostatnio widziana była w okolicy komputera, generalnie w sypialni. A ponieważ byli u nas rodzice i brat wszyscy zaczęli szukać. Mama rzuciła się do poszukiwań, choć za bardzo nie wiedziała czego szukać, bo z karta pamięci nie miała do czynienia. Zanim wyjaśniliśmy jej,ze to żaden pamiętnik, plądrowała już pod łóżkiem. I cóż znalazł? Starą wepchniętą skarpetę Mr'a D pod fotelem.
Wniosek:
Czasami trzeba dać rzeczom trochę czasu a, nuż znudzą się zabawą w ciu ciu babkę i same się ujawnią.

W deszczowy dzień

2007-05-17T16:43:00.000+03:00

Co robi kobieta w deszczowy dzień, kiedy ma wolną chwilę:

nie czyta zaległych lektur,
nie ogląda swoim zwyczajem seriali brazylijskich,
nie spotyka się z przyjaciółmi,
nie prowadzi konwersacji na odpowiednio wysokim poziomie intelektualnym,
nie pociesza się robieniem zakupów,
nie manikiuruje paznokci, ani nawet nie robi maseczki

TYLKO....

...SPRZĄTA

Wielkie sprzątanie zaczęło się od standardów czyli kurze i podłoga, ale to żadna nowość, robię to najwyżej raz w tyg. jeśli warstewka ma poniżej 1cm, i przebija oryginalny kolor mebli, nie wcieram. Nauka potwierdza, że własne bakterie, są nawet pożyteczne. Nie odkurzam, dziecko źle znosi hałas. W taki oto sposób załatwiłam 2 pokoje. Przejdźmy dalej. Łazienka. To trudny i żmudny temat. Zostawię to na sobotę. Kolejna w kolejce--kuchnia. Niecierpiąca zwłoki jest sprawa lodówki. Rezultat- worek przeterminowanego jedzenia- totalna czystka.

Specjalnie nie robiłam zdjęcia z fazy "Przed..", to mogłoby postawić mnie w złym świetle. Nie ukrywam, wyczerpujące to zajęcie, ale ponieważ, za oknem pogoda bez zmian. Podążam dalej drogą czyściciela. Dziecko zmusiło mnie do porządków w swojej szafce, wywalając wszystko na zewnątrz.

Hmm....Nawet jestem z siebie zadowolona.

I tak w upajający sposób, minął kolejny dzień. W tzw. "międzyczasie" strzeliłam sobie obiadek.

Gotowanie, znacznie bardziej do mnie przemawia niż sprzątanie. Cytując magnes z lodówki: "Tylko nudne kobiety mają nieskazitelny porządek w domu", jestem zadowolona z dzisiejszego dnia. Oby takich mniej....

Mundial

2007-05-15T20:54:00.000+03:00

Co prawda spóźniony ale jakże aktualny post nt. Mundialu 2012. Nic więcej nie będę pisać --po prostu takie doznania nas czekaja jak widać na zdjęciach poniżej. Teraz już wiem dlaczego facetom tak zależy na oglądaniu meczy :)))))Po prostu rasowe samce na trawce...

Apel do Silnej Woli

2007-05-14T11:33:00.000+03:00

Nowy tydzień-nowe postanowienia. Jak zwykle od poniedziałku zaczynam dietę ;) czyli nie jem słodyczy i po 18.00 już nic więcej, łatwo powiedzieć, ale patrząc wstecz jeszcze nigdy się to nie udało, moja dieta trwała zaledwie do 15.oo hmmmmm...trzeba coż aż mi sie nie chce wierzyc, ze mam az tak słabą wolę. To nie dotyczy tylko jedzenia slodyczy, w ogole z moją Silną Wolą jest raczej słabo. Ile to razy z okazji urodzin, Nowego Roku, itd. obiecywałam sobie, że zrobie to czy to, lub czego nie zrobie.

A więc Silna Wolo, apeluję to Ciebie, jeśli to czytasz...

umocnij się , bądź dzielna, wytrwaj w tych ciężkich czasach masowego zalewu słodyczy,
oprzyj się glukozie, fruktozie i sacharozie,
lekceważ cukry proste i złożone,
stań się obojętna i zimna na wafelki i czekoladki,
walcz dzielnie o każdą rzodkiewkę i sałaktę,
nie poddawaj się kiedy wróg "poczęstuje" Cię ciasteczkiem, czy pralinką,
nie domagaj się od swojej właściciekli przekąsek
mogłabyś poudawć, że na kolację wystarczy Ci herbata

Ja ze swojej strony gwarantuję Ci przyjaźń i wsparcie w trudnych chwilach. Będę zabierać Cię na zakupy i na plażę. Mogę się nawet z tobą pobawić, razem możemy zrobić sobie maseczki i pooglądać babskie filmy...tylko proszę Cię wytrwaj..chociaż do 15.00

Twoja Głodzilla

Życzenia

2007-05-11T22:44:00.000+03:00

Żebyś nigdy nie zwątpił w miłość,
w ludzi i w marzenia.
Żebyś zawsze miał cele, które odhaczysz na mapie życia.
Żebyś nie zapomniał słów, które otwierają serca.
Żebyś zawsze pamiętał o drobiazgach bo one stanowią istotę rzeczy Wielkich.
I żebyś nas Kochał tak jak My kochamy Ciebie.

A. i L.

12.05 2007 Koszalin

Pijak

2007-05-09T17:20:00.000+03:00

Pijak - Gatunek podczłowieka, w dzisiejszych czasach coraz częściej spotykanego w miejscach publicznych. Charakteryzuje się specyficznym wyglądem (w zależności od stadium rozwoju), szczególnym zapachem, przepijaniem zasiłków i innych zapomóg rządowych.

Każdy w swoim życiu przeżywa stan upojenia alkoholowego różnego stopnia. Kiedy sami jesteśmy w takim stanie, świat wydaje się nam pląsający, wirujący, wesolutki itd. Gorzej kiedy My jesteśmy trzeźwi, a gatunek podczłowieka (patrz wyżej) zwykły menel, żul zapała to nas uczuciem i nieodpartą chęcią rozmowy. Jeszcze gorzej kiedy to przyparci jesteśmy do muru bo żul-menel przysiadł się do nas w autobusie i to od zewnętrznej strony. Poszukiwanie wsparcia u współpasażerów autobusowych nie ma większego sensu, wszyscy zajęci są rozmową, wymijają nasze spojrzenia, jak zwykle udają że nic się nie dzieje. To idealna sytuacja dla menela-żula.
Oto przykładowe zaczepki:
" Dochąd maleńka jedziemy", "Jakaś ty dzisiaj niedostępna", "Nie udawaj lalunia że nie chce ci się gadać", " Chcesz łyka". itd.
Menel-żul nigdy się nie poddaje, a nuż widelec ktoś podchwyci gadkę i znajdzie się sponsor na piwko, czy kupel od flachy. Kiedy stawiamy bierny opór, nie reagujemy, zachowujemy zimne wręcz lodowate spojrzenie, gadka żula- menela. Zmienia się na ton bardziej arogancki, bezpośredni, w końcu chamski. Ostatecznie przy wyjściu z autobusu jesteśmy nawyzywani od różnych i z buraczkiem na policzkach opuszczamy pojazd, a żul-menel niczym pan nad panami jedzie dalej sącząc piwko i polując jak hiena na kolejną ofiarę.

Ps. Historia oparta na faktach. Dla uniknięcia takich sytuacji przestrzegam przed linią nr 6.

Kobita Domowa

2007-05-08T22:12:00.000+03:00

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
L.Staff " Deszcze jesienny"

Ta nostalgiczna pogoda za oknem i fragment utworu powyżej, zmuszają mój umysł do refleksji, do głębszej analizy, wnikliwszego rozpatrzenia tematu, do roztrząsania zjawiska jakim jest...Kobita Domowa [ ostrzegam ,że analiza ta nie będzie krótka i powierzchowna, u wszystkich, którzy nie są przyzwyczajeni do dłuższego czytania mogą wystąpić nudności, kłopoty z trawieniem, zgaga czy omdlenia, wówczas należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem].

Dzień Kobity Domowej zaczyna się wczesnym rankiem, tuż zaraz po pierwszym pianiu potomka, który przeważnie śpi tuż obok, a często nawet tuż tuż obok. Pierwszy krzyk sygnalizuje zazwyczaj pojawienie się Wielkiego Głoda, więc Kobita Domowa co tchu w piersiach zrywa się z pościeli, nie bacząc na poranne odzienie, mknie lotem błyskawicy do kuchni, w przeciągu 30 sekund nastawia czajnik , zasypuje butelkę 7 łyżkami mleka, wyłącza wodę, zalewa butelkę, wytrząsa i na jednym oddechu wraca z powrotem, gdzie Wielki Głód siedzi już na łóżku z oczami wlepionymi w butelkę. O porannej toalecie (w tym miejscu mam na myśli jedynie mycie zębów i siku) nie ma mowy przez najbliższą godzinę, tak więc Kobita Domowa siedzi z kapciem w ustach i karmi potomka, słysząc dźwięczące DOŚĆ wyraźnie o tej porze gul..gul..gul. Gdy z każdym pociągnięciem smoka Wielki Głód maleje - Kobita Domowa zaczyna planować dzień. Najpierw z potomkiem przy boku gapi się na seriale - brzydząc się sobą ponieważ to rozrywka niższa, głownie gospodyń koła wiejskiego, następnie klepie przez internet, element obrzydzenia również ją chwyta kiedy po raz 3 w ciągu godziny wchodzi na pudelka, egoistów i kaprysy.pl sprawdzając czy nic w szołbiznesie się nie zmieniło bez jej wiedzy. Z przerażeniem odkrywa,że zbliża się pora obiadku, a z pomysłem na... i realizacją jest w lesie. Tak więc udaje się w ustronne miejsce, a tam obiera, kroi, szatkuje, gotuje miksuje, przywiązuje potomka do krzesła i karmi.

Po spełnieniu podstawowych obowiązków czas na rozrywkę wyższą, tak też ubiera malucha, siebie, pakuje butelki, herbatniczki, smoki, pieluchy, znosi wózek, misia i potomka i wszyscy razem udają się na spacer. Kiedy to brzdąc ucina sobie słodką drzemkę na świeżym powietrzu, Kobita Domowa, niczym szpieg sowieckiego wywiadu, śledzi :promocje okazje,rabaty, przeceny. Robi co tygodniowy przegląd wystaw sklepowych, liczy drzewa w parku, głośno komentuje dewastację ławeczek przydrożnych, plotkuje z sąsiadką, na nowo uczy się znaków drogowych. Po powrocie na łono domu rodzinnego Kobita Domowa, znów krząta się w kuchni z potomkiem przy boku, z objawami deja vi. W końcu nadchodzi upragniony wieczór, jeszcze tylko kąpanie, oliwkowanie, przebieranie, ubieranie, karmienie, usypianie i wieczór jest nasz. Kobita Domowa łączy się jeszcze drogą internetowa z Żywicielem Rodziny przebywającym chwilowo na obczyźnie. I zalega na kanapie. Ta chwila relaksu pozwala jej zanalizować dokonania mijającego właśnie dnia, to czas na podsumowania i wnioski, przerywana przez ulatującą świadomość i potworną, egzystencjonalną potrzebą snu. Tak więc kładzie się koło potomka i nie czekając, oddaje się błogiemu i jakże w tym momencie nieodzownemu aktowi snu. I tak mija dzień za dniem Kobity Domowej która nic nie musi a jednak.....

PS. Szczególne pozdrowienia dla wszystkich Kobit Domowych, obecnych i tych które to czeka w najbliższej przyszłości.

Znalazł się pilot !!!

2007-05-07T15:20:00.000+03:00

Ja ma twojego pilota ktoś mi dzisiaj powiedział i obiecał przełączyć na inny kanał. Trzymam za słowo.Tylko proszę nie na jakiegoś brazylijskiego tasiemca. To takie krótkie nawiązanie do ostatniego postu. Na szczęcie skończył się długi weekend, wszystko było rozpierdzielone, ale wraca już do normy i każdy dzień staje się rutyną, cóż rutyna zawsze jest bezpieczna. Wszystko wraca na swoje trybiki i tak trzymać. Nabiegałam się dzisiaj po urzędach, sklepach żeby nadrobić ten przedłużony do 9 dni weekend. Rano wypiłam ekspresowo esspreso, chyba za mało bo trochę zeszło ze mnie powietrze idę się zaraz dopompować ;).

Na parę dni przyjechali do nas goście ciocia i wujek z Człuchowa, było trochę licytacji na hemoroidy, wrzody żołądka i ilość połykanych tabletek. Komisyjne mierzenie ciśnienia ( kiedyś starzy Indianie wymieniali się fajką pokoju -dziś w niektórych kręgach ludzie wymieniają się ciśnieniomierzami. Jaki kraj takie obyczaje.) Wypadłam jak zawsze tak samo, zaskoczenia nie było 103 /70 puls 69. No byłam bez kawki to fakt. A propos chorób a konkretnie głuchoty. Byłam na działce mamy i za płotem sąsiad pyta się jak ma mała na imię. To odpowiadam, że Liliana, a on - a to jak nasza Julinana - Julia na nią wołacie? Nie chciałam go już prostować, ale on ciągnął dalej. -Moja córka przyjeżdża z Anglii - mówi - bo w u nich nie ma grabarza - .Grabarza trochę się zdziwiłam, jednak tym razem to ja źle zrozumiałam Panu sąsiadowi chodziło o grzebodupa ( przyznam się że takiego określenia nie słyszałam) Po mojej minie facet zauważył że nie kumam o co kaman. I ja zaczął o nadżerce to zajarzyłam...że o gina chodziTylko po co darł sie na wszystkie działki . Starsi ludzie czasami potrafią postawić młodego człowieka w dziwnej sytuacji.

Wielka majówka--wielkie dno...

2007-05-03T20:53:00.000+03:00

Obchody 3.maja ... no cóż imponująco to nie wygląda, może przez ten wiatr, ludzi wywiało na Karaiby czy Seszele. Wszyscy jacyś umęczeni,bez uśmiechu jakby z przymusu, ktoś spuścił z nas powietrze. Nawet dzieciaki jakieś spięte, od kołyski tkwimy w problemach--takie dziedzictwo narodowe, chyba wszyscy powinniśmy mieć opiekę psychologa od przedszkola. Nawiasem pisząc znam już kilka osób które korzystają, choć efektów na razie nie widać.
Potrzebuje jakiejś odskoczni to wszystko mnie dusi, te smutne twarze, te szare ubrania, te grzeczne fryzurki. To całe dorosłe życie do którego tak się rwaliśmy stoi mi kołkiem w gardle.
Potrzebuje słoneczka, uśmieszków, motylków w brzuchu, planów na wakacje i małego osobistego sukcesu.
Puk, puk ........ czy ktoś ma pilota do mojego życia i mógłby mnie przełączyć na inny kanał.

No to Zaczynam...

2007-05-02T16:28:00.000+03:00

No to zaczynam pisać ...
Trwa długi majowy tydzień, atmosfera pikników, biwaków i grilla, chyba już przebrzmiała. W każdym razie nie widać tego dookoła. Parki pełne matek, wózków i dzieciaków. Mam wrażenie jakby wszyscy faceci wyemigrowali, zostali tylko starcy i kaleki. Przynajmniej taki pogląd kształtuje przebywanie w parku dłużej niż godzinkę. Poczytałam gazetkę, co tam w eleganckim świecie słychać... i tyle poza tym nic sie NA RAZIE nie dzieje. Mam nadzieję, że sie niedługo coś zadzieję i będę mogła zdać relacje.